DNS Kaydı

Bir tarayıcı www.example.com adresini aradığında DNS sunucuları alan adının kayıtlarından yanıt verir. Her kaydın bir adı, bir türü, bir değeri ve çözümleyicilerin (resolver) onu ne kadar süre önbellekte tutabileceğini söyleyen bir TTL'i vardır. Bir alan adının kayıtları birlikte, DNS sağlayıcısı ya da kayıt firması üzerinden yönetilen bölgesini (zone) oluşturur.

Yaygın türlerin her biri tek bir iş yapar. A bir adı bir IPv4 adresine, AAAA da bir IPv6 adresine eşler. CNAME, barındırma platformlarının www için sık istediği gibi, bir adı başka bir adın takma adı yapar. MX, e-posta alan sunucuları listeler. TXT, sahiplik kontrolleri ve e-posta güvenliği (SPF, DKIM, DMARC) için kullanılan metni tutar. NS bölgenin yetkili sunucularını adlandırır, CAA da onun için hangi sertifika otoritelerinin sertifika çıkarabileceğini sınırlar.

Değişiklikler her yerde anında görünmez. Çözümleyiciler eski yanıtı TTL'i dolana kadar saklar; bir değişikliğin dünya genelinde görülmesinin dakikalar ya da saatler sürebilmesinin nedeni budur. Planlı bir taşımadan bir gün önce TTL'i düşürmek geçişi hızlandırır; dig gibi araçlar da bir çözümleyicinin tam olarak ne döndürdüğünü gösterir.

Sık yapılan bir yanlış, bir alan adının kökünde diğer kayıtlarla birlikte CNAME kullanılabileceğini düşünmektir. Standart, başka kayıtları olan bir adda CNAME'i yasaklar; çıplak alan adında da her zaman NS ve SOA kayıtları vardır. Bu yüzden sağlayıcılar example.com'un kendisini bir host adına yönlendirmek için ALIAS, ANAME ya da CNAME flattening adlı çözümler sunar.