Ağlar mülakat soruları

Ağ anahtarı, aynı yerel ağdaki cihazları birbirine bağlayan ve her çerçeveyi yalnızca hedef MAC adresinin bulunduğu porta ileten bir cihazdır.

Anahtar, tek bir yerel ağdaki cihazları bağlar ve çerçeveleri MAC adresine göre iletir. Yönlendirici ise ev ağı ve internet gibi farklı ağları bağlar ve paketleri IP adresine göre iletir.

Hub, gelen her çerçeveyi tüm portlarına kopyalar; bu yüzden bütün cihazlar bant genişliğini paylaşır ve birbirinin trafiğini görür. Anahtar her cihazın nerede olduğunu öğrenir ve çerçeveleri yalnızca doğru porta gönderir; bu daha hızlı ve daha özeldir, hub'lar da artık esasen kullanımdan kalkmıştır.

Yönetilebilir anahtar ağ üzerinden yapılandırılabilir ve VLAN'lar, trafik önceliklendirme, port izleme ve port güvenliği gibi özellikleri destekler. Yönetilemeyen bir anahtar ise hiçbir ayar yapmadan kutudan çıktığı gibi çalışır; küçük ev ve ofis ağları için yeterlidir.

Alt ağ, daha büyük bir ağın IP adres aralığı bölünerek elde edilen daha küçük bir ağdır; trafiği düzenli ve sınırlı tutar, güvenliği kolaylaştırır.

Adresin ilk 24 bitinin ağı tanımladığını, cihazlar için 8 bit kaldığını gösteren CIDR gösterimidir. Dolayısıyla /24 bir IPv4 alt ağı 256 adres içerir; bunların 254'ü ana makineler için kullanılabilir.

Alt ağ maskesi, ağ önekini 255.255.255.0 gibi noktalı bir sayıyla yazmanın başka bir yoludur ve /24 ile aynıdır. Bir cihaz, hedefin yerel alt ağda mı olduğuna yoksa yönlendiriciye mi gönderilmesi gerektiğine karar vermek için bunu hedef adresle karşılaştırır.

Genel alt ağın internete bir rotası vardır; bu yüzden içindeki yük dengeleyici gibi kaynaklar dışarıdan trafik alabilir. Özel alt ağın internetten doğrudan bir rotası yoktur, bu da onu veritabanları ve iç hizmetler için olağan yer yapar.

ARP, yerel ağda bir IPv4 adresine ait MAC adresini bulan ve bir cihazın her Ethernet çerçevesini nereye teslim edeceğini bilmesini sağlayan ağ protokolüdür.

DNS, example.com gibi alan adlarını IP adreslerine çevirir ve internet genelinde çalışır. ARP ise IPv4 adreslerini MAC adreslerine çevirir ve yalnızca tek bir yerel ağ içinde çalışır.

ARP spoofing, yerel ağdaki bir cihazın sahte ARP yanıtları gönderdiği ve böylece diğer cihazların saldırganın MAC adresini başkasının IP adresiyle, çoğunlukla yönlendiricinin adresiyle, eşleştirdiği bir saldırıdır. Trafik daha sonra saldırgan üzerinden akar ve şifrelenmemiş her şeyi okuyabilir ya da değiştirebilir.

Hayır. IPv6, ARP'nin yerine komşuların MAC adreslerini bulmak için yayın (broadcast) yerine çoklu yayın (multicast) adreslerine gönderilen ICMPv6 mesajlarını kullanan Neighbor Discovery Protocol'ü koyar.

Bant genişliği, bir ağ bağlantısının saniyede taşıyabileceği en yüksek veri miktarıdır; genellikle saniyedeki megabit ya da gigabit (Mbps, Gbps) ile ölçülür.

İnsanlar bunları sıklıkla birbirinin yerine kullanır, ama bant genişliği bir bağlantının en yüksek kapasitesidir; gerçekte gördüğünüz hız ise iş hacmidir (throughput). İş hacmi; tıkanıklık, mesafe ve ağdaki diğer trafik yüzünden daha düşük olabilir.

Mbps saniyedeki megabit anlamına gelir ve ağ hızları için kullanılır; MB/s ise saniyedeki megabayt anlamına gelir ve dosya aktarımları için kullanılır. Bir bayt sekiz bit olduğundan, MB/s elde etmek için Mbps değerini sekize bölün.

Kullanıma bağlıdır. Gezinme ve e-posta çok az gerektirir; tek bir HD video akışı genellikle yaklaşık 5 Mbps, 4K akış ise genellikle yaklaşık 15 ila 25 Mbps ister; bunu bağlantıyı aynı anda kullanan kişi sayısıyla çarpmak gerekir.

BGP (Border Gateway Protocol), internetin otonom sistemlerini, ulaşabildikleri IP aralıklarını duyurmalarını sağlayarak bağlayan yönlendirme protokolüdür.

Tek bir kuruluşun kontrolünde olan ve tek bir yönlendirme politikası izleyen, otonom sistem numarasıyla (ASN) tanımlanan bir ağ ya da ağ grubudur. İnternet servis sağlayıcılarının, bulut şirketlerinin ve büyük kurumların her biri bir ya da daha fazlasını işletir.

Bir ağın, yanlışlıkla ya da kasıtlı olarak, başkasına ait IP öneklerini duyurması ve böylece o adreslere giden trafiğin kendisine yönlendirilmesidir. RPKI rota kaynağı doğrulaması, ağların bu tür duyuruları reddetmesine yardım eder.

OSPF, tek bir kuruluşun ağı içinde en iyi yolları bulan bir iç ağ geçidi protokolüdür. BGP ise farklı kuruluşların ağları arasında, onların politikalarına göre rota alışverişi yapan bir dış ağ geçidi protokolüdür.

CIDR (Classless Inter-Domain Routing), bir IP aralığını 10.0.0.0/16 gibi bir adres ve önek uzunluğu olarak yazar; önek, ağı tanımlayan baştaki bit sayısıdır.

İlk 24 bitin ağ öneki olduğu demektir; 255.255.255.0 alt ağ maskesiyle aynı şeydir. Kalan 8 bit blokta 256 adres verir.

Geriye kalan bit sayısı kadar ikinin kuvveti. IPv4 için bu 2^(32 − önek) eder: bir /24'te 256, bir /20'de 4.096, bir /16'da 65.536 adres vardır.

Aynı şeyi farklı biçimlerde ifade ederler. 255.255.255.0 alt ağ maskesi de /24 öneki de ilk 24 bitin ağ olduğunu söyler. CIDR gösterimi daha kısadır ve IPv6 için de kullanılır.

DHCP, bir ağa katılan cihazlara IP adresi ile yönlendirici ve DNS sunucusu gibi diğer ayarları otomatik olarak veren bir ağ protokolüdür.

DHCP, bir cihaza ağa katıldığında IP adresini ve ağ ayarlarını verir. DNS alan adlarını IP adreslerine çevirir ve cihaza hangi DNS sunucusunu kullanacağını genellikle DHCP söyler.

Kira, bir cihazın kendisine verilen IP adresini kullanmasına izin verilen süredir; örneğin 8 ya da 24 saat. Cihaz kirayı süresi dolmadan otomatik olarak yeniler ve genellikle aynı adresi korur.

Bir cihaz kirası henüz dolmamış bir adresi kullanmaya devam edebilir ya da 169.254.0.0/16 aralığındaki kendi kendine atanan bir bağlantı-yerel (link-local) adrese geçer. Bu adres yalnızca yerel ağ kesiminde çalışır, bu yüzden cihazın genellikle internet erişimi olmaz.

DNS kaydı, bir alan adının DNS bölgesinde bir adı bilgiye eşleyen giriştir: IP adresi (A, AAAA), başka bir ad (CNAME) ya da e-posta sunucuları (MX) gibi.

A kaydı bir adı doğrudan bir IPv4 adresine yönlendirir. CNAME ise bir adı başka bir ada yönlendirir; o ad da sonra bir adrese çözümlenir. CNAME'ler, bir barındırma sağlayıcısının host adı gibi hedefin adresi değişebildiğinde işe yarar.

Kaydın önceki TTL'i kadar, çünkü çözümleyiciler eski yanıtı süresi dolana kadar tutabilir. 300 saniyelik bir TTL ile çoğu kullanıcı değişikliği beş dakika içinde görür; bir günlük TTL ile bu bir gün sürebilir.

Başka sistemlerin okuduğu metni saklamak için; çoğunlukla Google Search Console gibi servisler için alan adının size ait olduğunu kanıtlamak ve SPF, DKIM ve DMARC gibi e-posta kimlik doğrulama kayıtları için.