Bootloader

Bir bilgisayarı açtığınızda CPU tam bir işletim sistemini kendi başına yükleyemez. Önce anakarta yerleşik firmware, yani modern PC'lerde UEFI ya da eski olanlarda eski BIOS, donanımı denetler ve başlatır. Ardından işi diskteki işletim sistemi kernel'ını bulmak, belleğe yüklemek ve başlatmak olan bootloader'ı çalıştırır.

UEFI sistemlerde firmware, EFI System Partition denen küçük, FAT biçimli bir bölümü okur ve orada saklanan GRUB, systemd-boot ya da Windows Boot Manager gibi bir bootloader programını çalıştırır. Eski BIOS sistemleri ise diskin ana önyükleme kaydından (master boot record) 512 baytlık kod çalıştırırdı; bu kod da daha büyük bir ikinci aşamayı yüklerdi. Bootloader işletim sistemleri ya da kernel sürümleri arasında seçim için bir menü gösterebilir, kernel'a başlatma seçeneklerini iletir ve kök dosya sistemine ulaşmak için gereken sürücüleri içeren bir başlangıç RAM diski yükler. Secure Boot etkinken her adım bir sonrakinin dijital imzasını kontrol eder; böylece kötü amaçlı yazılım kendini önyükleme zincirine sokamaz.

Bootloader, bir oyundan önceki sahne yöneticisi gibidir: binanın ışıkları zaten yanıyordur, ancak birinin başrol oyuncusunu sahneye getirmesi, senaryoyu teslim etmesi ve kenara çekilmesi gerekir. Telefonların, yönlendiricilerin ve diğer gömülü aygıtların da bootloader'ı vardır ve bir Android telefonda bootloader'ın kilidini açmak, üreticinin imzalamadığı bir işletim sistemini başlatmasına izin verir.

Bootloader çoğu zaman firmware ile karıştırılır. Firmware anakart üzerindeki bir çipte yaşar ve ilk o çalışır; bootloader ise diskte saklanır ve işletim sistemi kurulumunun bir parçasıdır. Bootloader ayrıca kernel de değildir: işi kernel başladığı anda biter ve ardından kernel ile Linux'ta systemd gibi ilk process'i başlatmanın geri kalanını devralır.