MonorepovsPolyrepo

Monorepo; uygulamalar, servisler ve paylaşılan kütüphaneler gibi birbiriyle ilişkili birçok projeyi, genellikle apps/ ve packages/ gibi klasörlerde, tek bir sürüm kontrol deposunda saklar. Multi-repo olarak da anılan polyrepo düzeni ise her projeye kendi geçmişi, izinleri, CI hattı ve sürümleri olan ayrı bir depo verir. İkisi de kodun nasıl çalıştığını değil, nerede saklandığını tanımlar.

Asıl fark, paylaşılan kodun nasıl dolaştığıdır. Monorepo'da paylaşılan bir kütüphanedeki değişiklik ve onu kullanan her projedeki uyarlama tek bir atomik commit ve pull request'te yapılabilir; her şey de her zaman güncel sürüme karşı derlenir. Polyrepo'da ise kütüphane sürümlü bir paket olarak yayımlanır ve onu kullanan her proje, ekibi hazır olduğunda kendi pull request'iyle yükseltme yapar; bu ekiplere bağımsızlık verir, ama sürümler birbirinden uzaklaşır ve birçok projeyi kesen değişiklikler pek çok adım ister.

Her model ölçeklenmek için araç ister. Monorepo'lar npm, pnpm ya da Yarn'daki workspace'lere, sonuçları önbelleğe alıp yalnızca bir değişikliğin etkilediği görevleri çalıştıran Nx, Turborepo ya da Bazel gibi derleme sistemlerine ve CODEOWNERS dosyası gibi sahiplik kurallarına dayanır. Polyrepo'lar ise paket kayıt defterlerine ve yükseltme pull request'leri açan Dependabot ve Renovate gibi botlara dayanır. Birçok kuruluş da ürün alanı başına birkaç monorepo kurarak ikisini karıştırır.

Sık yapılan bir yanlış, monorepo'nun monolit demek olduğu ya da mikroservislerin polyrepo gerektirdiği düşüncesidir. Tek bir monorepo, birbirinden bağımsız dağıtılan düzinelerce servisi barındırabilir; bir monolit de başka depolardaki kütüphaneleri kullanabilir. Bir başkası, monorepo'ların yalnızca dev şirketlere uyduğu düşüncesidir; küçük ekipler, CI yalnızca değişeni derlediği sürece tek bir depoyu çoğu zaman daha basit bulur.