MPA

Çok sayfalı bir uygulamada her sayfa kendi HTML belgesidir. Kullanıcı bir bağlantıya tıkladığında ya da bir form gönderdiğinde tarayıcı sunucudan yeni bir sayfa ister, eskisini bırakır ve yenisini yükler. Sunucu HTML'i ya önceden statik dosyalar olarak ya da her istekte PHP, Python, Ruby veya JavaScript gibi bir dille üretir. Sayfadaki JavaScript isteğe bağlıdır ve üstüne etkileşim ekler.

Web'in büyük kısmı böyle çalışır: haber siteleri, online mağazalar, bloglar, dokümantasyon ve kamu hizmetleri; WordPress, Django, Ruby on Rails, Laravel ya da Astro gibi araçlarla geliştirilir. MPA'ları geliştirmek ve önbelleğe almak kolaydır; her sayfanın arama motorlarının okuyabildiği gerçek bir URL'i vardır, geri butonu ve kaydırma konumu kendiliğinden çalışır ve her sayfa yalnızca ihtiyaç duyduğunu taşıdığı için hızlı yüklenir.

Klasik dezavantajı tam sayfa yenilemedir: ekran bir anlığına boşalır, başlık gibi ortak kısımlar yeniden çizilir ve yalnızca sayfanın belleğinde tutulan her şey kaybolur. Tarayıcılar bu farkı daralttı. Belgeler arası view transition'lar bir sayfadan diğerine geçişi canlandırır, back/forward cache son sayfaları anında geri getirir, bazı tarayıcılarda da speculation rules olası bir sonraki sayfayı önceden yükler. htmx ve Turbo gibi kütüphaneler bir adım öteye gidip sunucudan gelen taze HTML'i tam sayfa yenilemesi olmadan yerine koyar.

Karşıt model, tek bir sayfa yükleyip onu JavaScript ile yeniden çizen tek sayfalı uygulamadır (SPA). Aradaki çizgi bulanıklaştı: Next.js gibi framework'ler ilk yüklemede her sayfayı bir MPA gibi sunucuda render eder, ardından bir SPA gibi gezinir. Çok sayfalı olmak statik olmak anlamına da gelmez: bir MPA'nın sayfaları her istekte üretilip her kullanıcıya göre kişiselleştirilebilir.